Dzięki takiemu rozwiązaniu następuje przyspieszenie odparowania paliwa, obniżenie temperatury spalania zubożonej mieszanki paliwowo-powietrznej oraz utlenienie pozostałych węglowodorów w spalinach. Skutkiem takiego działania jest również obniżenie emisji tlenków azotu.

Do odpowiedniej pracy tego systemu potrzeba precyzyjnego dawkowania ilości spalin przekazywanych do komory spalania. Jest to zależne od aktualnego obciążenia silnika. W silnikach benzynowych wprowadza się ponownie do 25 procent objętości spalin w temperaturze 650 stopni Celsjusza. W silnikach diesla objętość ta jest da razy większa, lecz temperatura jest ograniczona do 400-450 stopni. W celu osiągnięcia takich parametrów system współpracuje z układem wtryskowym oraz zapłonowym. Korzysta również z odczytów sond tlenu oraz czujników temperatury.

Istnieją dwa rodzaje konstrukcji systemów EGR:
- EGR wykorzystujący recyrkulację zewnętrzną - w momencie suwu ssania opóźnia się zamknięcie zaworów wylotowych przy jednoczesnym pozostawieniu otwartych zaworów dolotowych. Część spalin pozostaje w komorze spalania. Takie rozwiązanie wymaga jednak zastosowania zaawansowanych technologii układu rozrządu i jest mniej skuteczne od popularniejszych układów zewnętrznych. Taki rodzaj systemu występuje w silnikach szybkoobrotowych i wysilonych.

- EGR wykorzystujący zewnętrzne układy recyrkulacji - w tym systemie spaliny są pobierane z kolektora wylotowego, a stamtąd wędrują do układu ssącego. Za ich dawkowanie odpowiada zawór recyrkulacji. Nowoczesne zawory posiadają czujnik temperatury oraz urządzenia określające ich stopień otwarcia.

Powrót